Jestem u siebie

Za dniem dzisiejszym każdy z nas Nadąża tak, jak umie I rzadko kiedy mamy czas By siebie samego zrozumieć Przez moje miasto płynie rzeka Spokojna, szara zazwyczaj Na naszych zegarach w sekundach czas ucieka A Wisła odmierza czas życia Gdy Powiślem się zamyślę Kiedy w dół do rzeki zbiegam Odnajduję na bulwarach Żal po niegdysiejszych śniegach... Roztajały w tyle wiosen Popłynęły przez ulice Ulicami tymi niosę Swe radości i gorycze Szczęścia, szczęścia Niespełnienia życzeń Wszystkie swoje tajemnice Gdy Powiślem się zamyślę Nogi same mnie tam niosą Przez ulice, co przyjazne Moim myślom, moim losom Znowu przeżyłem jeden dzień Co niesie jutro? Nie wiem Ale i chandry znosić lżej Bo przecież jestem u siebie Nietrudno smutki swe utulić Bo gdy mi pech i deszcz dopiecze Zgubię się pośród znajomych, dobrych ulic Siebie odnajdę przy rzece Gdy Powiślem się zamyślę Kiedy w dół do rzeki zbiegam Odnajduję na bulwarach Żal po niegdysiejszych śniegach... Roztajały w tyle wiosen Popłynęły przez ulice Ulicami tymi niosę Swe radości i gorycze Szczęścia, szczęścia Niespełnienia życzeń Wszystkie swoje tajemnice Gdy Powiślem się zamyślę Nogi same mnie tam niosą Przez ulice, co przyjazne Moim myślom, moim losom